strona główna o firmie kontakt partnerzy czasopisma książki promocje nowości zapowiedzi
Czasopisma

Wybierz czasopismo:

Acta Angiologica
Advances in Palliative Medicine (dawniej Polska Medycyna Paliatywna)
Cardiology Journal (dawniej Folia Cardiologica)
Chirurgia Polska
Choroby Serca i Naczyń - czasopismo lekarzy praktyków
Diabetes Care
Diabetologia Doświadczalna i Kliniczna
Diabetologia Praktyczna
Endokrynologia Polska
Endokrynologia, Otyłość i Zaburzenia Przemiany Materii
Folia Cardiologica Excerpta
Folia Histochemica et Cytobiologica
Folia Morphologica
Forum Medycyny Rodzinnej
Forum Nefrologiczne
Forum Zaburzeń Metabolicznych
Gastroenterologia Kliniczna - Postępy i Standardy
Gerontologia Polska
Hematologia
Imaging In Medicine And Biology
International Maritime Health
Journal of Transfusion Medicine
Kardiologia Inwazyjna
Kardiologia Polska
Medycyna Paliatywna w Praktyce
Medycyna Wieku Podeszłego
Nadciśnienie Tętnicze
Nefrologia i Nadciśnienie Tętnicze
Nuclear Medicine Review
Onkologia w Praktyce Klinicznej
Pneumonologia i Alergologia Polska
Polski Przegląd Neurologiczny
Pomorski Magazyn Lekarski - Miesięcznik Okręgowej Izby Lekarskiej w Gdańsku
Problemy Pielęgniarstwa
Psychiatria
Psychiatria w Praktyce Klinicznej
Psychoonkologia
Seksuologia Polska
Sen
Suicydologia
Udar Mózgu. Problemy Interdyscyplinarne

Programy edukacyjne
Program edukacyjny PTNT
Katalog książek

Książki wydawnictwa Via Medica dla lekarzy
Książki wydawnictwa Via Medica dla pacjentów
Książki zagraniczne w księgarni ikamed

. :
Biuletyn Informacyjny Okręgowej Izby Lekarskiej w Gdańsku  

/Via Medica/Czasopisma/Biuletyn Informacyjny Okręgowej Izby Lekarskiej w Gdańsku/tom 110 7 - 2001
 

Porady prawne - Orzekanie o prawie do zasiłku i dodatku pielęgnacyjnego
Bożena Witowska - Rudy
 
Orzekanie o prawie do zasiłku i dodatku pielęgnacyjnego

Podstawą prawną przyznawania zasiłku pielęgnacyjnego jest ustawa z 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych (Dz. U. z 1998 r. nr 102 poz. 651).

W myśl art. 14 ust. 1 i 2 tej ustawy zasiłek pielęgnacyjny przysługuje obywatelowi polskiemu zamieszkałemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz cudzoziemcowi posiadającemu kartę stałego pobytu, którzy spełniają określone warunki. Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje:
1. Dziecku w wieku do lat 16 — w przypadku stwierdzenia przez publiczny zakład opieki zdrowotnej, że ze względu na stan zdrowia wymaga ono ze strony innej osoby stałej opieki polegającej na pielęgnacji lub na systematycznym współdziałaniu w postępowaniu leczniczym lub rehabilitacyjnym; stwierdzenie to jest równoznaczne z uznaniem dziecka za niepełnosprawne;
2. Osobie w wieku powyżej 16 lat, jeżeli jest niepełnosprawna w stopniu umiarkowanym, a niepełnosprawność ta powstała w wieku uprawniającym do zasiłku rodzinnego;
3. Osobie, która ukończyła 75 lat;
4. Osobie, która jest niepełnosprawna w stopniu znacznym.
Dziecku do lat 16 przysługujący zasiłek pielęgnacyjny wypłaca się również po osiągnięciu tego wieku do czasu ukończenia nauki w szkole, w przypadku stwierdzenia, że nadal odpowiada określonym warunkom ze względu na stan zdrowia, nie dłużej jednak niż do 24 rż. Zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie przebywającej w domu pomocy społecznej, w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym, w domu dziecka lub w innej placówce opiekuńczo-wychowawczej, z wyjątkiem osób, za których pobyt koszty ponosi rodzina. Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje za miesiąc, w którym osoba uprawniona do zasiłku nie przebywała w wymienionych placówkach co najmniej przez 2 tygodnie.

Wysokość zasiłku pielęgnacyjnego stanowi 10% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w kwartale kalendarzowym, poprzedzającym termin ostatniej w 1995 r. waloryzacji emerytur i rent.

Wysokość zasiłku pielęgnacyjnego stanowi 10% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w kwartale kalendarzowym, poprzedzającym termin ostatniej w 1995 r. waloryzacji emerytur i rent. Kwotę tego świadczenia ogłasza prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego odbywa się na wniosek uprawnionego lub osoby reprezentującej go, może to być np. pracownik socjalny lub przedstawiciel organizacji społecznej. Wniosek sporządza się na specjalnym druku dostępnym w zakładzie pracy lub w innym organie, będącym płatnikiem zasiłków pielęgnacyjnych.

I tak właściwymi do ustalenia uprawnień i wypłacania zasiłku pielęgnacyjnego organami są:
— pracodawcy zatrudniający co najmniej 5 osób, właściwe jednostki organizacyjne podległe ministrowi obrony narodowej, ministrowi spraw wewnętrznych i administracji, szefowi Urzędu Ochrony Państwa, ministrowi sprawiedliwości, prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, oddziały ZUS, właściwe organy rentowe, powiatowe urzędy pracy, zespoły adwokackie, rolnicze spółdzielnie produkcyjne, właściwe jednostki organizacyjne gminy — ośrodki pomocy społecznej, jednostki, które zawarły umowę agencyjną lub umowę zlecenia. Zakład Ubezpieczeń Społecznych może kontrolować prawidłowość wypłat tych zasiłków przez pracodawców i powiatowe urzędy pracy.

W celu ustalenia uprawnień do zasiłku pielęgnacyjnego oraz jego wypłaty osoba uprawniona lub jej przedstawiciel ustawowy składa:
— wniosek o ustalenie uprawnień do zasiłku pielęgnacyjnego (wzór ZUS Z-1)
— zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia dziecka lub ustalenia prawa do zasiłku pielęgnacyjnego (załącznik do Rozrządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej) druk Mz/L-1b,
— orzeczenie o stopniu niepełnosprawności,
— dokument stwierdzający wiek dla osób, które ukończyły 75 lat.

Podstawą do przyznania zasiłku pielęgnacyjnego dla dziecka jest zaświadczenie lekarskie wystawione przez lekarza publicznego zakładu opieki zdrowotnej lub przez lekarza niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej (jeżeli kasa chorych zawarła z tym zakładem umowę o udzielanie świadczeń zdrowotnych) lub zaświadczenie lekarskie wystawione przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, z którym kasa chorych zawarła umowę na udzielanie świadczeń zdrowotnych.

Natomiast warunkiem wydania zaświadczenia jest stwierdzenie przez lekarza stanu zdrowia dziecka określonego Rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z 26 stycznia 1998 r. (Dz. U. z 1998 r. nr 15 poz. 70) po uprzednim osobistym zbadaniu dziecka lub na podstawie dokumentacji medycznej, z której w sposób jednoznaczny wynika zasadność wydania takiego zaświadczenia.

Zaświadczenie to (na formularzu, którego wzór stanowi załącznik do rozporządzenia), wydaje lekarz na wniosek osoby ubiegającej się o przyznanie uprawnienia do zasiłku pielęgnacyjnego. Ustalając okres, na który wydaje się orzeczenie, należy uwzględnić rokowanie co do możliwości zmiany stanu zdrowia.

Stan zdrowia, ze względu na który dziecko wymaga ze strony innej osoby stałej opieki, polegającej na pielęgnacji lub na systematycznym współdziałaniu w postępowaniu leczniczym lub rehabilitacji leczniczej, to:
— wrodzone wady rozwojowe z porażeniem lub niedowładem kończyn, upośledzające w znacznym stopniu zdolność chwytną rąk lub utrudniające samodzielne poruszanie się oraz wady rozwojowe twarzo-czaszki, przewodu pokarmowego, odbytu, narządu rodnego i inne wady wrodzone, wymagające pomocy pielęgnacyjnej rodziców w trakcie leczenia i rehabilitacji,
— wrodzone lub nabyte ubytki anatomiczne kończyny górnej lub dolnej, upośledzające w znacznym stopniu zdolność chwytną rąk lub utrudniające samodzielne poruszanie się,
— zespoły chorobowe będące następstwem urazów okołoporodowych,
— upośledzenie umysłowe począwszy od umiarkowanego,
— psychozy i zespoły psychotyczne, w których okres leczenia przekracza 6 miesięcy,
— padaczka z wyraźnymi następstwami psychoneurologicznymi,
— wrodzone lub nabyte wady narządu wzroku, powodujące znaczne ograniczenie jego sprawności (obniżenie ostrości wzroku w oku lepszym do 0,2 po korekcji lub ograniczenie pola widzenia do 30),
— głuchota lub obustronne upośledzenie słuchu wymagające aparatowania,
— niemota lub bardzo znaczne upośledzenie mowy, wymagające współdziałania drugiej osoby w procesie uczenia się,
— wrodzone lub nabyte wady układu krążenia i oddechowego, upośledzające sprawność organizmu, w tym mukowiscydoza, oraz astma o ciężkim przebiegu,
— cukrzyca,
— fenyloketonuria,
— celiakia i inne zespoły złego wchłaniania, wymagające długotrwałego stosowania diet eliminacyjnych,
— hemofilia,
— choroba nowotworowa,
— inne stany chorobowe czy to po przebytych chorobach, czy po przebytych urazach, powodujące w takim samym stopniu jak ww. choroby upośledzenie sprawności ogólnej, utrudniające możliwość samodzielnego poruszania się lub stany wymagające opieki i pomocy innej osoby w leczeniu i rehabilitacji, a także w ochronie dziecka przed możliwością doznania urazu.

Dodatek pielęgnacyjny przysługuje osobie uprawnionej do emerytury lub renty, jeżeli została uznana za całkowicie niezdolną do pracy i samodzielnej egzystencji albo ukończyła 75 lat życia.

W przypadku, gdy emeryt lub rencista nie spełnia tych warunków, ale przedłoży prawomocne orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, organ rentowy powinien wydać decyzję o przyznaniu zasiłku pielęgnacyjnego, nie wpływa to jednak na zmianę wysokości renty z tytułu niezdolności do pracy.

Uprawnionemu wypłaca się tylko jeden zasiłek pielęgnacyjny. W przypadku zbieżności prawa do zasiłku pielęgnacyjnego z prawem do dodatku pielęgnacyjnego do emerytury lub renty, dodatek pielęgnacyjny wypłaca się od miesiąca, od którego przyznano emeryturę lub rentę bądź od miesiąca następnego po zaprzestaniu wypłaty zasiłku pielęgnacyjnego.

Ustalenie uprawnień do dodatku pielęgnacyjnego następuje w formie decyzji. Organem właściwym do rozpoznania odwołania od decyzji ZUS, prezesa KRUS oraz innych organów rentowych jest sąd ubezpieczeń społecznych. Natomiast w pozostałych przypadkach do odwołań stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.

Bożena Witowska-Rudy
Przedrukowano z Medium, 4–5/2001

 
Witryna ma charakter edukacyjny, nie konsultacyjny! Autorzy dołożyli wszelkich starań, aby informacje zawarte w tym serwisie zostały podane właściwie, ostateczne decyzje stosowania terapii spoczywają jednak na lekarzu. Zarówno autorzy, konsultanci, jak i wydawcy serwisu nie ponoszą odpowiedzialności za błędy, ani żadnych konsekwencji wynikających z zastosowania informacji zawartych w tym serwisie.
Zakupy

Twój koszyk

Płatności kartą

Płatności kartą
Verified By Visa
Menu

Aktualny numer
Archiwum
Redakcja
Informacje dla autorów
Spis czasopism

Szukaj w czasopiśmie
Podaj tytuł, autora lub słowo kluczowe poszukiwanego artykułu.
:: Szukaj

Numery archiwalne

t. 228 nr 5 / 2013
t. 227 nr 4 / 2013
t. 226 nr 3 / 2013
t. 225 nr 2 / 2013
t. 224 nr 1 / 2013
t. 223 nr 12 / 2012
t. 222 nr 11 / 2012
t. 221 nr 10 / 2012
t. 219-220 nr 8-9 / 2012
t. 218 nr 7 / 2012
więcej

Serwis WAP
Wydawnictwa Via Medica

WAP to technologia dostępu do Internetu poprzez telefony komórkowe i palmtopy.


Zobacz serwis WAP czasopisma "Biuletyn Informacyjny Okręgowej Izby Lekarskiej w Gdańsku":
wap.viamedica.pl

Polityka prywatności

Niniejszy medyczny serwis internetowy chroni poufność danych dotyczących poszczególnych pacjentów i innych osób z niego korzystających, w tym ich danych osobowych.

COPYRIGHT BY VIA MEDICA, WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE, "Via Medica sp. z o.o." sp.k.
ul. Świętokrzyska 73, 80-180 Gdańsk, tel. (048 58) 3209494, faks (048 58) 3209460, viamedica@viamedica.pl
JestemChory.pl |  bezpłatne skrzynki pocztowe dla lekarzy |  WAP | praca copyright Via Medica